Prowincja - moja Ojczyzna

Szczecin, 25, 26, 27 maja 2018

Socjologowie są w tej sprawie zgodni: to, kim jesteśmy tworzy się dzięki miejscom i kolektywnym działaniom. Bycie wśród innych -  przebywanie w jakimś miejscu i wspólne wykonywanie czynności, nawet tych najprostszych, jak pieczenie kiełbasek jest naszą naturalną potrzebą. Przebywanie w grupie (ale nie w tłumie!) osób, które znamy z widzenia jest dla życia społeczności jak spoiwo: możemy zobaczyć się nawzajem, posłuchać, czy po prostu uświadomić sobie obecność innych.  "Wychodzenie na zewnątrz" to siła sąsiedztwa, bo kiedy udaje wyciągnąć się mieszkańców z domów, wtedy mamy szansę mówić "My", "razem", "grupa". Chociażby przez krótki moment.
Jak wykorzystać w edukacji kulturowej miejsca istotne dla mieszkańców i podtrzymywania wspólnoty? Co oznacza dla ludzi "bycie razem" w przestrzeni? Na te pytania odpowiemy podczas naszego najbliższego spotkania. Poznamy metodę spaceru badawczego, dowiemy się, jakie znaczenie ma przestrzeń dla wytwarzania tożsamości i przestaniemy niepokoić się o losy wspólnot.
Maciej Kowalewski


Społeczności osiedlając się w nowym miejscu wykształciły przez wieki sposób naturalnego wykorzystywania walorów terenu (wzniesienia, doliny rzek, polany, dominujące drzewa itd.) do nich dostosowywała zabudowę tworząc wioskę lub miasteczko. Późniejsze plany miast ujawniają geometryczny i ortogonalny rysunek ulic i placów często związany z potrzebą szybkiej kolonizacji miejsca i brakiem czasu na przyjrzenie się zastanym uwarunkowaniom. Kolejne odkrycia znaczenia kształtu przestrzeni w XIX i XX w. posłużyły do analizy walorów  istniejących siedzib i stworzenia teorii kompozycji urbanistycznej. Elementy kompozycji urbanistycznej miast stały się wytyczną kształtowania zabudowy harmonijnej i na skalę ludzką.
Przedmiotem warsztatu, będzie analityczny spacer po części osiedla Pogodno i pod kierunkiem prowadzącego i zwracanie uwagi na elementy budujące kompozycję przestrzeni (wnętrze, oś widokowa, dominanta, akcent architektoniczny, pasmo graniczne, otwarcia widokowe itp.). Również dostrzeganie granic lub ich braku, pomiędzy przestrzenią publiczna, półpubliczną,  prywatną, domową, intymną. 
Podczas spaceru , uczestnicy będą poproszeni o wykonanie notatek i indywidualnego zapisu oglądanej przestrzeni. Zapis ma dotyczyć nie tylko doznań wzrokowych ale również odbioru przestrzeni innymi zmysłami ( dotyk, zapach, dźwięki itd.) Forma zapisu będzie dowolna, preferowany collage słowno- rysunkowo- schematyczny.
Radosław Barek

Więcej informacji i zapisy: Józef Szkandera, tel. 530 788 078 e-mail: programekdus[at]gmail.com