Blogerzy, Vlogerzy, Youtuberzy - cyfrowe formy ekspresji

Sprawozdanie z realizacji

 

Przed przystąpieniem do inicjatywy zastanowiliśmy się z Anią co kręci młodzież, a nie dorosłych. Gdzie spędzają swój czas, z kim rozmawiają, w jaki sposób się komunikują, jak reagują na świat.

W erze smartfonów, mediów społecznościowych, serwisów informacyjnych ich i naszych narzędzi pracy codziennej i nauki, często ucieka nam coś ważnego. Komunikujemy się nie przekazując żadnych treści. Ściany naszych „fejsów” pełne są śmiesznych kotków, memów, sloganów zastępujących własne myśli. Pędzimy przed siebie nie bacząc na innych. Obrażamy innych, nie szanujemy ich przekonań politycznych, wierzeń, płci, marzeń. A młodzi patrzą na cały ten hejt i go naśladują. Bo skoro dorośli tak robią to znaczy, że jest OK.

Pokutuje w nas przekonanie początków Internetu o anonimowości w sieci, braku konsekwencji, za to co w niej umieszczamy, jak komentujemy wydarzenia, słowa innych. To tylko ułuda.

Tak jak kamień wrzucony w wodę tworzy koła, tak słowo w Internecie zaczyna żyć własnym życiem i nigdy nie ginie.

 

Postanowiliśmy przyjrzeć się trochę temu światu wraz z młodzieżą. Porozmawiać z nimi o tym co robią w necie, jak to robią, czy rozumieją mechanizmy cyfrowego świata.

Naszym zadaniem nie było budowanie lęków przed każdym wrzutem, ale przyjrzenie się temu światu na trzech płaszczyznach.

Warsztaty odbyły się Goleniowie w większości na deskach Goleniowskiego Teatru Brama, oraz w Goleniowskim Domu Kultury – partnerzy projektu EKDUS.

Pierwszą częścią zajęli się aktorzy Teatru Brama w Goleniowie – Anastasiia Miedviedieva i Oleh Nesterov. Zajęli się oni artystyczną częścią warsztatów. Pracowali z młodymi ludźmi nad ich ciałem i umysłem. Poprzez zabawy i gry pokazali jak przekazać emocje i być w tym autentycznym. Uzmysłowili, że mówią nie tylko usta, ale całe ciało a w związku z tym jak nad nim zapanować. Pokazali jak przygotować się przed wystąpieniem publicznym, nie tylko na scenie, przed kamerą videobloga, ale również w życiu codziennym – chociażby przed klasą i nauczycielem w trakcie odpowiedzi, albo w rozmowie z rówieśnikami. Ćwiczyliśmy jak mówić by inni nas usłyszeli, zrozumieli i zwrócili na nas uwagę. Jak mówić z pasją o swoich zaiteresowniach i próbować tą pasję przekazać innym.

Drugą część poprowadzili Michał Szaliński – tu w roli informatyka –oraz Piotr Śnieguła youtuber i aktor Teatru Brama. Na warsztatach informatycznych zajęliśmy się techniczym aspektem aktywności w sieci. Jak Zmontować film, dodać muzykę, wykorzstać green screen w domowym zaciszu, obrobić grafikę. Gdzie szukać oprogramowania i pomocy. Dzięki spotkaniu z Piotrem udało nam się obalić kilka mitów – jak np. wielki hajs z youtuba, zajrzeliśmy razem do tego świata i czerpaliśmy z jego wiedzy i doświadczenia. 

Trzecią część poprowadzili Anna Szalińska – trener kadry, Michał Szaliński – coach, oraz Paweł Palica dziennikarz prasowy (m.in. Gazeta Goleniowska), radiowy - Radio Stargard, oraz portalu informacyjnego www.wzp.pl. Tu właśnie zajęliśmy się tym, co nas skłoniło do podjęcia inicjatywy –odpowiedzialności za swoje treści umieszczane w sieci. Porozmawialiśmy o bezpieczeństwie w Internecie, czy to co zamieścimy może mieć wpływ na nasze życie w „realu”. Jak radzić sobie z komentarzami nieprzychylnymi, hatem. Co robić by go uniknąć, jak żyć dy się pojawi. Zwracaliśmy uwagę na to, że informację z internetu nie wyparowują, nie przestają istnieć po godzinie, dniu, tygodniu, miesiącu czy roku. Obalaliśmy kolejne mity –bezkarności i anonimowości. Paweł podał nam kilka przykładów jak informacje, które miały tylko śmieszyć wywołały falę oburzenia z poważnymi konsekwencjami wobec tych, których dotyczyły oraz osób informację zamieszczających. Zwracaliśmy uwagę na włączenie myślenia przed wciśnięciem guzika „opublikuj”.

 

Razem z młodzieżą spędziliśmy dwa miesiące. W ciągu dwunastu tematycznych spotkań poznaliśmy się nawzajem, wspieraliśmy nasze działania. Niektórzy z nas prowadzą blogi oficjalne, niektórzy chowają się za Nickiem, inni chcieli tylko zajrzeć za kurtynę elektronicznego świata ekspresji. Czujemy się bardziej świadomi, bogatsi o nowe doświadczenia i znajomości.

Zadziałała również magia miejsca, w którym odbywały się zajęcia. Deski teatru, wraz z aktorskim życiem zauroczyły niektórych z nas, którzy postanowili spróbować swych sił w teatrze.

 

Michał Szaliński


graf. Aleksandra Szalińska
graf. Aleksandra Szalińska